محمد على شاه آبادى
73
شذرات المعارف ( فارسى )
7 . معرفه : از آيه شريفه « وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً » مستفاد مىشود كه اخوت به حسب حقيقت ، الفت قلوب و ارتباط دلهاى مؤمنين است به يكديگر ؛ چنانچه از اخبار به سبب آثار ظاهره آن است كه فرموده : « ان لا يسلمك عند النكبات » يعنى برادر ، كسى است كه تو را در گرفتارىها وانگذارد و در روايت ديگر به حسب آثار باطنه فرمودهاند : « ان يحب له من الخير ما يحب لنفسه و يكره له ما يكره لنفسه » يعنى بخواهد براى او آنچه را براى خود مىخواهد و نخواهد براى او آنچه را براى خود نمىخواهد . « 1 »
--> همان گونه كه دانههاى تسبيح تا زمانى كه به رشتهاى درنيايد ، حركت دانهاى سبب حركت ديگر دانهها نخواهد شد ؛ ازاينرو است كه مىبينيم رسول خدا ( ص ) باوجود علاقهمندان و ياران فراوانى كه به آيين مقدس اسلام گرويده بودند و به خداى يگانه و رسالت آن حضرت ايمان داشتند ، تا زمانى كه در ميان آنان پيوند برادرى برقرار نكرد و آن جمعيت فراوان را با رشته اخوت به يكديگر مرتبط نساخت ، از وجود آن همه افراد جدا از يكديگر در گسترش اسلام توفيقى كسب نكرد . در حقيقت آن پراكندگى را با رشته برادرى وحدت بخشيد و با يگانگى و انسجام آنان در پيشبرد مقاصد بلند اسلام توفيق يافت . براى مثال در بافت پارچه تنها با داشتن تارهاى آن نمىتوان جامهاى فراهم كرد كه به فرمايش معظم له جامعه افتخار يا ساتر عورت و پوششى بر اندام باشد ؛ زيرا هنگامى كه تارهاى طولى با پودهاى عرضى در نياويزد ، پارچهاى كه بتوان از آن در موارد گوناگون پوششى فراهم كرد امكانپذير نيست . به اين ترتيب بايد گفت كه مسئله برادرى يكى از مسائل مهم سياسى اسلام است كه براى اجراى مقاصد و اهداف مقدس اسلام و گسترش آن مورد توجه قرار مىگيرد و تا زمانى كه مسلمانان كشورهاى اسلامى دست يكديگر را نفشارند و رشته برادرى را در ميان خود محكم نكنند ، پراكندگى آنان در سطح جهان كارساز نخواهد بود . ( 1 ) . مىفرمايند : از آيه شريفه چنين استفاده مىشود كه ملاك و ريشه برادرى و حقيقت آن در اين نيست كه انسان از يك پدر و مادر متولد شود ؛ زيرا چه بسا آنان كه از يك پدر و مادر به دنيا آيند ، بساط دشمنى بينشان گسترده شود و به بهانههاى مختلف در برابر يكديگر قرار گيرند و به نزاع برخيزند . آنچه از آيه شريفه به دست مىآيد ، آن است كه زمانى اين حقيقت تحقق مىيابد كه دلها